خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۲
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون پنداری در بُنهٔ ما افتادصد فرعونی ز ما به صحرا افتاد
۲
پر مشغله و خروش کردی عالمکافسوس که شبنمی به دریا افتاد
صفحهٔ ۱ از ۱