خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۷
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی باشم گرد جهان در تک و تازسیر آمدم از جهان و از آز و نیاز
۲
مرگی که مرا رهاند از عمر درازحقا که به آرزوش میجویم باز
صفحهٔ ۱ از ۱