خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵۰
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل همه را بیازمودیم و شدیمبسیار بگفتیم و شنودیم وشدیم
۲
فی الجلمه چنان که رفته بودیم شدیمکِشتیم وفا، جفا درودیم و شدیم
صفحهٔ ۱ از ۱