خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۲
باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل رفت و ز آتش طرب دود ندیدجان شد ز جهان و از جهان سود ندید
۲
چشمی که همه جهان بدان میدیدمپر خون شد و روی هیچ بهبود ندید
صفحهٔ ۱ از ۱