خلوتی با عطار
شمارهٔ ۵
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پیش که در عینِ هلاکت فکنندبفکن همه پاک، بو که پاکت فکنند
۲
زیرا که ز روزگار روزی چندیبر تو شمرند و پس به خاکت فکنند
صفحهٔ ۱ از ۱