خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاهی به قبولِ خلق خواهی آویختگاهی به عصا و دلق خواهی آویخت
۲
از بهرِ شکم روز و شبان در تک و پویخود را به گلو و حلق خواهی آویخت
صفحهٔ ۱ از ۱