خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۷
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن از دو جهان بس که حجابی برداشتاُمّی شد و دل ز هر کتابی برداشت
۲
چون مرگ ملازمست از هرچه که هستمینتوانم هیچ حسابی برداشت
صفحهٔ ۱ از ۱