خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۲
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ذره که در وادی و در کهساریستاز پیکر هر گذشتهیی آثاریست
۲
وین صورتها که بر در و دیواریستاز روی خرد چو صورت دلداریست
صفحهٔ ۱ از ۱