خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۶
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناگاه چو رخ به راه میآوردیبه هرچه خط سیاه میآوردی
۲
دردا که به گِردِ خطّ تو خاک گرفتخطّی که به گرد ماه میآوردی
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان