خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مردن تو از پی این زادن بودبرخاستن تو عین افتادن بود
۲
از بهر چه بود این همه جان کندن توچون عاقبت کار تو جان دادن بود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان