خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۷
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از گریهٔ خود بسی نکویی دارموز گوهر اشک هر چه گویی دارم
۲
گلگونِ سرشک من چنان گرم رو استکز گرم رویش سرخ رویی دارم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن