خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را که شد از یک نظر دیده خراببنگر که چگونه باز شد رشته ز تاب
۲
از مال جهان مرا چو چشمی و دلی استآن بر سر آتش است و این بر سر آب
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و ششم: در صفت گریستن