خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۳
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که گفت ترا که راه اندوهش گیریا شیوهٔ عاشقان انبوهش گیر
۲
آنجا که درو هزار عالم هیچ استیک ذره کجا رسد تو صد کوهش گیر
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن