خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۵
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانان آمد قصد دل و جانم کردبنمود ره و سلوک آسانم کرد
۲
با این همه جان میکنم و میکوشموین میدانم که هیچ نتوانم کرد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن