خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۷
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند که اهل راز میباید گشتهم با قدم نیاز میباید گشت
۲
تا چند روی، چو راه را پایان نیستچون میدانی که باز میباید گشت
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن