خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۶
باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو که همچو آتشم میآیددر خورد دل رنجکشم میآید
۲
در بیم تو و امید تو پیوستهزیر و زبر آمدن، خوشم میآید
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن