خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۷
باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان در غمت از خانه به کوی افتادهستبر بوی تو در رهی چو موی افتادهست
۲
من در طلب تو و تو از من فارغاین کار عظیم پشت و روی افتادهست
صفحهٔ ۱ از ۱