خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگردخواری طلب و دگر سرافراز مگرد
۲
میدان که تو سایهٔ منی خوش میباشهرجا که روم از پی من باز مگرد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق