خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۶
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آمد و گفت: اگر چه کم میآیمپیش از دو جهان به یک قدم میآیم
۲
از ما نتوان گریخت از خود بگریزکآنجا که روی با تو به هم میآیم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق