خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم که همی عاشق رویت میرمسرگشته چو موی پیش مویت میرم
۲
دانم به یقین که زنده مانم جاویدگر نعرهزنان در آرزویت میرم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق