خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۸
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا عشق نشست ناگهی در سر منبرخاست ازین غم دل غم پرور من
۲
هرگز به چه باز آید مرغِ دل منتا بازآید برین که رفت از بر من
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق