خلوتی با عطار
شمارهٔ ۸
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بین که بر اطراف چمن مینازدوز سوی دگر سرو و سمن مینازد
۲
هر گل که به ناز باز خندید چو صبحاز حسن تو یا ز شعرِ من مینازد
صفحهٔ ۱ از ۱