خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۵
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل گفت: اگرچه ابر صدگاهم شُستآن دست همی ز عمر کوتاهم شُست
۲
بلبل بر گل ازین سخن زار گریستیعنی همه روز خون به خون خواهم شُست
صفحهٔ ۱ از ۱