خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۲
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه که چو پسته لب شود خندانشاز کم عمری بر لبش آمد جانش
۲
چون نیست به جز نیست شدن درمانشخون میبچکد به درد از پیکانش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد