خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۰
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریستاین خنده به سر بریدنش باری چیست
۲
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیستپس در همه کس چو شمع روشن نگریست
صفحهٔ ۱ از ۱