خلوتی با عطار
شمارهٔ ۸۷
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادستکاتش ز زبان در دل و جانْت افتادست
۲
هر دم گویی در دلم آتش افتاداین چه سخنی است کز زبانْت افتادست
صفحهٔ ۱ از ۱