خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰۹
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمع! کسی که چون تو آغشته بوددر علت و دردِ خویش سرگشته بود
۲
خوردی عسل و رشته و دق آوردیبس گرم دماغ تر نه از رشته بود
صفحهٔ ۱ از ۱