خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴۸
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیمزان است که کس نیست به غم خوارگیم
۲
تا پر شد از آن لقمهٔ آتش دهنمآن لقمه خوشی بخورد یکبارگیم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع