خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۷
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع آمد و گفت: گر بما زد پر بازپروانه ز شوق کس نزد دیگر باز
۲
هر لحظه رهی که میروم چون خاممزان در آتش گرفتهام از سر باز
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع