شعر را زندگی کن
خلوتی با عطار

شمارهٔ ۴

باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
پروانه به شمع گفت: عیدِ تو خوش استقربانم کن که من یزیدِ تو خوش است
۲
هم وعدهٔ تو خوش و وعید تو خوش استتو شاهدِ ما و ما شهیدِ تو خوش است
صفحهٔ ۱ از ۱
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth