خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پروانه به شمع گفت: میسوزم خویششمعش گفتا که نیستی دور اندیش
۲
یک لحظه تو سوختی و رستی از خویشمن شب تا روز سوختن دارم پیش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه