خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
بخش سیزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سایلی خفاش را گفت ای ضعیفبیخبر ماندی ز خورشید شریف
۲
ای همه روزت شب تیره شدهاز فروغی چشم تو خیره شده
۳
در شب تیره بسی گردیده تورشته تائی روشنی نادیده تو
۴
گر تو با خورشید میآمیزئیاز فروغ او چنین نگریزئی
صفحهٔ ۱ از ۶