خلوتی با عطار
بخش ۵ - الحكایة و التمثیل
بخش شانزدهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خونئی را زار میبردند و خوارتا درآویزند سر زیرش ز دار
۲
او طرب میکرد و بس دل زنده بودخنده میزد وان چه جای خنده بود
۳
سایلی گفتش که آزادی چراوقت کشتن این چنین شادی چرا
۴
گفت چون عمر از قضاماند این قدرکی توان برد این قدر در غم بسر
صفحهٔ ۱ از ۲