خلوتی با عطار
بخش ۳ - الحكایة و التمثیل
بخش بیستم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجه اکافی درآمد در سخنخلق میبالید ازو چون سرو بن
۲
منبرش گوئی ورای عرش بودآسمان در جنب او چون فرش بود
۳
در بلندی سخن چندان برفتکان زمان از خلق گوئی جان برفت
۴
چون بلندی سخن میداد دستمستمع بیهوش می افتاد پست
صفحهٔ ۱ از ۴