خلوتی با عطار
بخش ۵ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و یکم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در رهی داود طائی بی قرارمیشد و تعجیل بودش بیشمار
۲
آن یکی گفتش چرا داری شتابگوئی افتادست در دکانت آب
۳
گفت بر دروازه در بند منندمیشتابم چون شتابم میکنند
صفحهٔ ۱ از ۱