خلوتی با عطار
بخش ۹ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و یکم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود مردی در سخاوت بی بدلهرچه بودی خرج کردی بی خلل
۲
مینداشت البته یک جو زر نگاهگفت یک روزیش مردی نیک خواه
۳
کای فلان آخر نترسی از هلاککان زمان کز تو برآید جان پاک
۴
چون نمیداری نگه یک پیرهنپس فراهم بایدت کردن کفن
صفحهٔ ۱ از ۳