خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و نهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پور ادهم کو دلی بیخویش داشتقرب صد اشهب در آخور بیش داشت
۲
گرچه دارالملک حکمش بلخ شدبلخ شد تصحیف یعنی تلخ شد
۳
جان شیرینش که پر تعظیم بودیافت قلب بلخ کابراهیم بود
۴
چون غم فقرش درآمد شاد شدفقر چون دید از همه آزاد شد
صفحهٔ ۱ از ۴