خلوتی با عطار
بخش ۵ - الحكایة و التمثیل
بخش سیهم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود مجنونی به نیشابور درزو ندیدم در جهان رنجورتر
۲
محنت و بیماری ده ساله داشتتن چو نالی و زفان بی ناله داشت
۳
سینه پر سوز و دل پر درد اولب بخون برهم بسی میخورد او
۴
آنچه در سرما و در گرما کشیدکی تواند کوه آن تنها کشید
صفحهٔ ۱ از ۳