خلوتی با عطار
بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و پنجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عورتی را کودکی گم گشته بوددل از آن دردش بخون آغشته بود
۲
در میان راه میشد بیقراروز غم آن طفل مینالید زار
۳
صوفئی گفتش منال ای نیک زنپیشه کن تسلیم و فال نیک زن
۴
غم مخور گر تو نیابی ای درشباز یابی در جهان دیگرش
صفحهٔ ۱ از ۵