خلوتی با عطار
بخش ۳ - الحكایة و التمثیل
بخش سی و ششم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غافلی میشد بصحرا روز برفدید مردی را ز مردان شگرف
۲
برف میرفت آن بزرگ و میگذشتدانه میپاشید در صحرا ودشت
۳
برف در گرمی چو آتش میفشاندمرغکان را دانهٔ خوش میفشاند
۴
غافل او را گفت ای بس بی خبرنیست وقت کشت این ناید ببر
صفحهٔ ۱ از ۳