خلوتی با عطار
بخش ۸ - جدا شدن آدم و حوا از یكدیگر
اشترنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جدا شد آدم خاکی ز جفتیک زمان از درد تنهائی نخفت
۲
روز و شب در ناله و در گریه بوداو چو سرگردان میان پرده بود
۳
در سراندیب اوفتاده بیقرارروز و شب گریان شده از عشق یار
۴
زآب چشم او بسی دارو برستز آب چشم خود جهانی را بشست
صفحهٔ ۱ از ۷