خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا سزاست خدایی نه جسم را و نه جان راتو را سزد که خودآیی نه جسم را و نه جان را
۲
تویی تویی که تویی و منی و مایی و اوییمنی نشاید و مایی نه جسم را و نه جان را
۳
تویی که تای ندارد وحید و فردی و یکتانبود غیر دوتایی نه جسم را و نه جان را
۴
تو را رسد که در آیینهٔ رسالت احمدجمال خویش نمایی نه جسم را و نه جان را
صفحهٔ ۱ از ۳