خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پژمرده شد دل ز آلودگی‌هاکاری نکردم ز افسردگی‌ها
۲
دل برد از من گه این و گه آنعمرم هبا شد از سادگی‌ها
۳
هرچند شستم دامان تقویزایل نگردید آلودگی‌ها
۴
از پا فتادم و از غم نرستمنگرفت دستم افتادگی‌ها
صفحهٔ ۱ از ۵