خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان دو چشمم مدام مست و خراب میکشم لحظه لحظه جام شراب
۲
میشوی از فورغ حسن آتش میشوم از نگاه حسرت آب
۳
غمزهٔ شوخ چشم فتّانت میبرباید دل از اولوا الالباب
۴
هوشمندان زنرگس مستت بیخود افتاده اند مست و خراب
صفحهٔ ۱ از ۲