خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم پیوسته با مهرش قرین است محبت خاتم دلرا نگین است
۲
سرم ویرانهٔ گنج الهی دلم دیوانهٔ عقل آفرین است
۳
دو عالم در سر من جای دارد نه پنداری وجود من همین است
۴
گهی پرواز بالا آسمانم اگرچه آشیان من زمین است
صفحهٔ ۱ از ۳