خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه توئی قبله ارباب کیاست چون تو نبود راهنمائی بنفاست
۲
گر دعوی دانش کنی از بهر مباهات تسخیر نموده است ترا حبّ ریاست
۳
ای سایس اغیار بتعلیم و هدایت نفس دغلت را نکنی هیچ سیاست
۴
ای حارس بیگانه ز انواع جهالت خود را نکنی هیچ زابلیس حراست
صفحهٔ ۱ از ۳