خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خمار گشت مرا ساقیا شراب کجاست نکرد چارهٔ این درد دُرد ناب کجاست
۲
شکیب و صبر مفرما نماند صبر و شکیب مزن زتاب و توان دم توان و تاب کجاست
۳
چو نام او شنوم دل در اضطراب آید دلست مضطرب آن جان اضطراب کجاست
۴
شباب عمر بود وصل یار و هجران شیب زشیب هجر بجان آمدم شباب کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲