خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخیالت نمی توانم زیست بی جمالت نمی توانم زیست
۲
تشنهٔ بادهٔ وصال توام بی وصالت نمی توانم زیست
۳
بی جمال تو نیست ار امم با جمالت نمی توانم زیست
۴
هر چه با بنده میکنی نیکوست بی فعالت نمی توانم زیست
صفحهٔ ۱ از ۳