خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمرزش من از تو خدایا غریب نیست از بنده جرم و عفو زمولا غریب نیست
۲
وهابی و جوادی معطی ذوالمنن بنوازی ار بلطف گدا را غریب نیست
۳
افتاده ام بخاک درت از ره نیاز راهم دهی بعالم بالا غریب نیست
۴
سودی نمیرسد بتو از طاعت کسی گر بگذری ز جرم برایا غریب نیست
صفحهٔ ۱ از ۳