خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که در دوست زد دامن احسان گرفت و آنکه در دوستی مایة عرفان گرفت
۲
دوستی کردگار معرفت آرد بیار هر که از این تخم کشت حاصل از آن گرفت
۳
ار در احسان هر انک روی بمقصود کرد دید جمال خدا حسن زاحسان گرفت
۴
هر که بدو داد تن مایة ایمان ستد وانکه بدو داد دل در عوضش جان گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳